إِنَّهُ مَن يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِماً فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى « 74 » وَمَن يَأْتِهِ مُؤْمِناً قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُولئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَى ، جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذلِكَ جَزَاءُ مَن تَزَكَّى « 76 » تفسير : إِنَّهُ مَن يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِماً فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى اين آيه و دو آيهء آتى محتمل است تتمهء گفتار ساحران با فرعون باشد و ارجح آن است كه ابتداى سخن از جانب خداست . معناى آيه : و كسى كه نزد پروردگار خود گنهكار بيايد بىترديد ، دوزخ براى او ثابت و مسلّم است كه در آن‌جا نه مىميرد و نه زنده مىماند . يعنى مرگ به سراغش نمىآيد كه راحت شود ، زيرا عالم آخرت عالم بقاست و خود مرگ پس از نفخهء اول صور مقارن مرگ جانداران مىميرد يعنى محو و نابود مىگردد ، و زندگى آنها چون در ميان آتش و توام با انواع عذاب و شكنجه است مىتوان گفت كه زنده نيستند . و مراد از جرم در اين‌جا گناه در اصول اعتقادات است كه اگر كسى يكى از اصول عقايد شريعت وقت خود را انكار يا ترك كند چه رسد به انكار يا ترك همه ، كيفر او خلود در آتش است . و اين آيه همهء كفّارى را كه در حال كفر از دنيا مىروند ولو جاهل مقصر باشند شامل مىشود . وَمَن يَأْتِهِ مُؤْمِناً قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُولئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَى * جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا يعنى : و هركس در حالى كه مؤمن و گرونده است به نزد خداوند آيد و عمل‌هاى شايسته كرده باشد ، آنهايند كه برايشان درجاتى عالىتر و برتر مسلّم و ثابت است . « جنّات